زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
 

اسم فاعل





اسم مشتقِ دلالت کننده بر انجام دهنده فعل را اسم فاعل گویند.


۱ - تعریف



اسم فاعل، از مصادیق مشتق اصولی و اسمی است که از فعل مضارع معلوم، مشتق شده و بر کسی و یا چیزی که فعل از او سر زده، دلالت می‌نماید.
در کتاب «التعریفات» آمده است:
«ما اشتق من یفعل لمن قام به الفعل بمعنی الحدوث و بالقید الاخیر خرج عنه الصفة المشبهة و اسم التفصیل لکونهما بمعنی الثبوت لا بمعنی الحدوث».

۲ - نزاع اصولیان



نزاع اصولی‌ها در مبحث مشتق در این مورد که آیا مشتق در خصوص «ما تلبس بالمبدأ» حقیقت است یا در اعم از «ما تلبس و ما انقضی عنه» در اسم فاعل نیز جاری است.

۳ - پانویس


 
۱. ↑ جرجانی، علی بن محمد، التعریفات، ص۱۱.    
۲. ↑ اصفهانی، محمد حسین، الفصول الغرویة فی الاصول الفقهیة، ص۵۸.    
۳. ↑ آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، کفایة الاصول، ص۵۶.    
۴. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص۱۹.    
۵. ↑ مجاهد، محمد بن علی، مفاتیح الاصول، ص ۱۵-۱۶.    
۶. ↑ نائینی، محمد حسین، اجود التقریرات، ج۱، ص۶۳.    
۷. ↑ خویی، ابوالقاسم، محاضرات فی اصول الفقه، ج۱، ص۲۴۰.    


۴ - منبع


فرهنگ‌نامه اصول فقه، تدوین توسط مرکز اطلاعات و مدارک اسلامی، ص۱۹۱، برگرفته از مقاله «اسم فاعل».    


رده‌های این صفحه : اسما | مشتق(اصول)




آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.